خانه / سخنرانی ها / حضرت فاطمه سلام الله علیها / جهاد تبیین قیام فاطمی / جهاد تبیین در قیام فاطمی – جلسه پنجم

جهاد تبیین در قیام فاطمی – جلسه پنجم

حجت الاسلام کاشانی روز شنبه مورخ ۲۷ آذر ۱۴۰۰ بمناسبت ایام فاطمه در هیئت عبدالله بن الحسن علیه السلام به ادامه سخنرانی پیرامون مسئله «جهاد تبیین در قیام فاطمی» پرداختند که مشروح این جلسه تقدیم حضورتان می گردد.

 

برای دریافت فایل صوتی این جلسه، اینجا کلیک نمایید.

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم‏»

«أُفَوِّضُ أَمْری إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصیرٌ بِالْعِبادِ».[۱]

«رَبِّ اشْرَحْ لی‏ صَدْری * وَ یَسِّرْ لی‏ أَمْری * وَ احْلُلْ عُقْدَهً مِنْ لِسانی‏ * یَفْقَهُوا قَوْلی‏».[۲]

«اللَّهُمَّ وَ أَنْطِقْنِی بِالْهُدَى وَ أَلْهِمْنِی التَّقْوَى».[۳]

مقدّمه

هدیه به پیشگاه با عظمت حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها و روحی له الفداه صلواتی هدیه بفرمایید.

اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم

عرض ادب و عرض تسلیت به ساحت مقدّس حضرت بقیه‌ الله اعظم روحی و ارواح العالمین له الفداه و عجّل الله تعالی فرجه الشریف وَ رَزَقَنا الله تعالی رؤیَتَهُ وَ زِیارَتَهُ و الشَّهادَهَ بَینَ یَدَیه صلوات دیگری محبّت بفرمایید.

اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم

مرور جلسات قبل

عنوان بحث ما «جهاد تبیین در قیام فاطمی سلام الله علیها» بود و گوشه‌ای از مباحث را عرض کردیم.

چرا جهاد تبیین؟ چونکه برای این بیان تشویق نمی‌شد، اگر عقلی بود و انصافی و دینداری‌ای، باید خاک کف پای حضرت را طوطیای چشمشان می‌کردند که حضرت می‌خواستند امّت را نجات بدهند، دست مردم را به دامان اسلام حقیقی برساند، ولی چنین نشد، جسارت‌ها و بی‌ادبی‌ها و هتک‌ها و بلکه خشونت‌های متعدد باعث شد که سعی کنند حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها را حذف کنند، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها هم تلاش خودشان را کردند.

اجماع چیست و چه اهمیّتی دارد؟

آن اجماع موهومی که به دنبال این بود که بگوید تمام اسلام یعنی همین مسیر، و بلکه مهم‌ترین دلیل مشروعیت‌شان آن اجماع بود، آن اجماع را بهم زدند.

اگر ما برای اینکه مثلاً باید با آب وضو بگیریم بخواهیم به دنبال دلیل بگردیم، آیاتی از قرآن کریم هست و روایاتی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم و شیوه‌ی رفتاری انسان‌ها و عقلا، یعنی جهات مختلف استدلال است.

مثلاً ممکن است فقیهی بگوید «أَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا»،[۴] مثلاً طهور در اینجا به معنای پاک است نه پاک‌کننده. پس شما نمی‌توانید به این استدلال کنید.

مشکلی نیست! فقیه می‌فرمایند آیه دیگری داریم که آب را برای شما فرو فرستادیم «لِیُطَهِّرَکُمْ»،[۵] که با آن تطهیر کنید.

چون مسئله‌ی اینکه آب پاک است که چیز خاصی نیست، همه چیز تا زمانی که عکس آن ثابت بشود پاک است، آب پاک است، این صندلی هم پاک است، این کتاب هم پاک است، پاک بودن که مهم نیست، پاک‌کنندگی مهم است. می‌گوید با آن آیه نمی‌شود، با این آیه «لِیُطَهِّرَکُمْ بِهِ» که می‌شود!

اگر این دو نمی‌شود با این روایت معتبر که می‌شود، یعنی بحث می‌کند و آسیبی نمی‌خورد.

مشروعیت رفتار دستگاه خلافت بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم به چیست؟ آیه؟ آیه‌ای که خود آقایان روی آن وفاق داشته باشند نداریم، روایت هم نداریم، یعنی اگر به این سمت بروند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم وصیت به امامت کرده‌اند که کار تمام است، لذا زیر بار این موضوع نمی‌روند. پس مشروعیت خلافت خلیفه‌ای که به دنبال این است که یک اسلامی بیاورد که از نظر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها این اسلام نیست، ما هم توضیح دادیم که هر کسی در مقابل امیرالمؤمنین صلوات الله علیه قرار بگیرد طاغوت است، باید چطور این را اثبات می‌کردند؟

فقط با یک راهبرد توانستند این کار را کنند، آن هم این بود که این اجماع تمام صحابه و امّت با رضایت قلبی است، یعنی همه همین کار را درست دیدند، همه این کار را دلسوزی و دفاع از دین دیدند، همه این کار را حقیقتِ دین دیدند.

مهم‌ترین دلیلی که برای دستگاه خلافت هست «اجماع» است.

یک جای این اجماع خیلی بد می‌لنگد، کجا؟ کافی است که شما یک مثال نقض مهم پیدا کنید که این اجماع منعقد نشده است، این ستون با قطر پانصد متر ناگهان از بین می‌رود!

اینکه ابن حزم می‌گوید «لعنت الله علی کل اجماع خرجت منه علی بن ابیطالب» برای این است، می‌گوید اجماعی که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در آن اجماع نباشند که اجماع نیست!

حال من حرف‌های زیادی راجع به اجماع دارم، فقط اشاره می‌کنم، مثلاً وقتی ابن تیمیه می‌خواهد با ما بحث کند در مورد هر لاطائلاتی که می‌خواهد بگوید می‌گوید اجماع داریم! بعد وقتی بر سر مسئله‌ی طلاق که با بعضی از شافعی‌ها مانند «سُبکی» دعوا می‌کند می‌گوید: اجماعی اجماع است که حتّی یک نفر از امّت هم از آن بیرون نباشند، حتّی این رافضی‌ها!

ابن تیمیه در مسئله‌ی طلاق یک کتاب بالای هزار صفحه‌ای بر علیه سُبکی نوشته است و در آنجا خودش را لو داده است! می‌گوید: اجماعی اجماع است که همه در آن باشند و هیچ کسی از امّت، ولو روافض از آن بیرون نباشند.

حال اجماعی که حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در آن نیست دیگر چیست؟ به اندازه‌ی یک دمپایی پاره هم نمی‌ارزد، برای این است که آسیب زده است.

مهم‌ترین مدرک شما برای مشروعیت تصدّی حکومت چیست؟ اجماع!

و آنقدر قدرت داشته‌اند که بگویند علی بن ابیطالب [صلوات الله علیه] هم با ما بوده است. یعنی رسانه‌های بنی امیه اینطور گفته‌اند. گفته‌اند علی بن ابیطالب آنقدر همراه بوده است که اگر کسی می‌گفت ما تو را بیش از فلانی قبول داریم می‌گفته است که به او حد بزنند!

اما نتوانستند یک کاری کنند، آن هم این است که علی بن ابیطالب صلوات الله علیه که می‌گویند خیلی دوست داشت زودتر بیعت کند روی رودربایسی با فاطمه زهرا سلام الله علیها تا زمانی که حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها زنده بود بیعت نکرد.

 می‌گوید: «فَلَمَّا تُوُفِّیَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِیٌّ لَیْلًا»،[۶] وقتی از دنیا رفت شوهر او، او را شبانه دفن کرد، «وَلَمْ یُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَکْرٍ» ابوبکر را خبر نکردند.

چرا می‌گوید ابوبکر را خبر نکردند؟ این همه آدم در مدینه است، برای اینکه ابوبکر حاکم بود، ادعا این بود که ابوبکر حاکم است، وقتی ابوبکر را خبر نکردند یعنی نمی‌خواستند ابوبکر به او نماز بخواند، «وَکَانَ لِعَلِیٍّ مِنَ النَّاسِ وَجْهٌ حَیَاهَ فَاطِمَهَ» تا زمانی که فاطمه [سلام الله علیها] بود علی [علیه السلام] در جامعه ارج و قربی داشت، «فَلَمَّا تُوُفِّیَتِ اسْتَنْکَرَ عَلِیٌّ وُجُوهَ النَّاسِ» وقتی فاطمه از دنیا رفت دیگر انگار مردم علی را نمی‌شناختند.

در همین اوضاع می‌گوید که «وَلَمْ یَکُنْ یُبَایِعُ تِلْکَ الأَشْهُرَ»، در این ایام و ماه‌ها علی بیعت نکرده بود، چرا؟ چون فاطمه زنده بود!

مسیرهای سختی را طی کردند، وقتی ما از حدیث غدیر صحبت می‌کنیم فخر رازی می‌گوید که غدیر به درد نمی‌خورد، چون بخاری نقل نکرده است! حال اینجا بخاری نقل کرده است و این‌ها گیر کرده‌اند! در میان اقیانوس از درخت بالا رفته‌اند که به نحوی این روایت را خراب کنند.

اینکه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها شبانه و مخفیانه دفن شده‌اند را نمی‌توان کاری کرد، سخت است، اثر این موضوع این است که اجماع موهوم را منفجر کرده است! وقتی اجماع را زده است درواقع تمام وجه مشروعیت را زده است، چون تنها دلیلی که همه روی آن استقرار پیدا کرده‌اند اجماع بود، اجماعی که باید همه‌ی امّت در آن باشند اما حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در آن نیست! همانطور که عرض کردم این اجماع دیگر به اندازه‌ی یک دمپایی پاره هم نمی‌ارزد.

اهمیّتِ موضوع ولایت

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها چه کردند، حال چه شده است؟ چند روز گذشته بود که مسئله‌ی فدک پیش آمد.

شما بر سر یک زمین یا ماشین یا لباس یا سکه‌ای با یک مسلمانی دعوا می‌کنی، من و شما بر سر یک تکه زمین دعوایمان می‌شود، شما به این طرف و آن طرف می‌روید و می‌گویید کاشانی پول مرا خورد، طبعاً نمی‌گویید کاشانی دین را نابود کرد، کاشانی منافق است، کاشانی به خدا و رسول دروغ بست و قرآن را زیر پای خود گذاشت.

این چه ادبیاتی است که حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها دارند؟ حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها فرمودند: «سَمَلَ جِلْبابُ الدّینِ» لباس دین پاره شد و پوسیده شد و از بین رفت.

یعنی آیا حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها نعوذبالله بهتان می‌زنند یا راست می‌گویند؟ واضح است که حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها راست می‌گویند.

چه شده بود که لباس دین پوسید؟ مگر چند روز گذشته بود؟ هیچ گزارشی نداریم که حتی یکی از احکام جابجا شده باشد، این‌ها که در ده روز فرصت نداشتند نماز را تغییر بدهند، هنوز ماه رمضان نیامده است، هنوز موسم حج نرسیده است، هنوز حکمی اتفاق نیفتاده است، پس «دین پوسید» یعنی چه؟

اگر نگاه کسی به دین نگاهِ افقیِ یک خطی باشد و همه چیز را کنار هم قرار بدهد، کمااینکه خیلی‌ها اینطور هستند، می‌گوید هنوز چیزی نشده است! هنوز فرصت نشده است که بخواهند دین را بپوسانند، چرا؟ چون دین را به اجزای دین می‌بیند، این‌ها که هنوز دستی در نماز نبرده‌اند، همه‌ی تغییرها برای بعدا است، در طی ده روز که نمی‌توانستند این کارها را کنند، حافظه‌ی کوتاه مدتِ مردم بیش از اینقدر است، یعنی چه که لباس دین پوسید؟ کجا آسیب خورده است؟ کدام جزء آسیب خورده است؟ واضح است که هیچ جزئی آسیب نخورده است، بلکه کل آسیب خورده است! این است که مهم است، سرنوشت امّت به خطر افتاده است نه یک جزء، مسئله جزئی نیست، وگرنه ممکن است دو شیعه یا دو حنفی تفاوت در فتوا پیدا کنند، بارها مثال زدیم، مانند روز آخر ماه رمضان یا روز اول ماه شوال، من روزه می‌گیرم و ایشان هم می‌خورند، هر دو هم به هم می‌گوییم قبول باشد. اختلاف اجتهادی که چیز خیلی طبیعی است، لباس دین که در اخلاف اجتهادی نمی‌پوسد.

جزء تغییر نکرد، اصلاً من این مطلب را به شما بگویم، مثلاً فرض بفرمایید که هر ترازویی نمی‌تواند جزئیات را بسنجد، همه نشسته‌اند و الحمدلله و خلیفه تعیین کردند، اما حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها فرمودند: دین پوسید.

شما داستان شبیه به این را در کجا دیده‌اید؟ همین امسال یا دو سال قبل در محرّم عرض کردم، اصحاب پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم و بزرگان و زهاد و اهل عبادت و ریش‌درازها با یزید ملعون بیعت کردند، علمای آن زمان هم که به معنای من و شما شیعه نبودند اصلاً احساس نکردند که دین پوسید، بلکه به حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه می‌گفتند که چرا این کارها را می‌کنید؟ کوفیان تو را فریب می‌دهند، دنیا حیف است و… یعنی حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه را حتّی نهی از منکر کردند! ولی بیان حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه چه بود؟ «عَلَى الاِْسْلامِ الْسَّلامُ اِذ قَدْ بُلِیَتِ الاُْمَّهُ بِراعٍ مِثْلَ یَزیدَ»، نه یک جزء بلکه دین رفت.

یعنی چه بسا بقیه می‌گفتند که این حرف‌ها تندروی است، یزید هنوز کاری نکرده است… اگر مسئله را خطی ببینید می‌گوید یزید که هنوز کاری نکرده است، نه نماز را بهم زده است و نه روزه را بهم زده است و نه حج را! یزید چه چیزی را بهم زده است؟

شکل مسئله که مهم نیست، شما عده‌ای بودایی بیاور و بگو با همه‌ی آداب و شرایط و مستحبات یک نماز رو به قبله برای شما بخوانند، شما که نمی‌گویید اقامه‌ی نماز شد، آیا می‌گویید؟ نه! چون حقیقتِ امر نیست، چون توحید و اخلاص نیست. اگر پنج هزار رکعت هم پشت سر هم بخوانند هنوز اقامه‌ی نماز رخ نداده است. آیا این کار اجر دارد؟ بازیگری که در فیلم نماز می‌خواند و از او سکانس می‌گیرند آیا نماز خوانده است؟ نه دیگر! می‌گویند روح نماز را ندارد.

حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه فرمودند: «عَلَى الاِْسْلامِ الْسَّلامُ اِذ قَدْ بُلِیَتِ الاُْمَّهُ بِراعٍ مِثْلَ یَزیدَ»، اگر امّت به یزید گرفتار بشود دیگر اسلام از بین رفته است.

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها هم فرمودند: «سَمَلَ جِلْبابُ الدّینِ» دین پوسید و تمام شد.

هنوز کاری نکرده بودند و فقط ده روز گذشته بود، چه چیزی آسیب دیده است؟ زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم اگر یک نفر تمام احکام اسلام را اجراء کند ولی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم را معاذالله دروغگو بداند و کاری به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم نداشته باشد، آیا این شخص مسلمان است؟ تمام است و اسلامی در کار نیست.

ولایت یک نخ تسبیح است که تمام ارکان و افراد و جزئیات و فروع و اصول بر این فروع را گرفته است و با هم نگه داشته است و نظامِ این را نگه داشته است. شما تصوّر کنید یک ستونی در اینجا باشد که اگر آن ستون را بکشید همه‌ی ساختمان خراب بشود، یا یک آجری هست که اگر آن آجر را بکشید همه‌ی ساختمان خراب می‌شود، یعنی قوامِ همه به آن است، «بَنَى الْإِسْلَامَ عَلَى خَمْسٍ»، بعد فرمودند: «لَمْ یُنَادَ بِشَیْ‌ءٍ کَمَا نُودِیَ بِالْوَلَایَهِ»،[۷] این را زدند، وقتی این را زدند حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها فرمودند دین پوسید، باقی موارد به این اهمیّت نیست.

کمااینکه اگر به دنبال باقی موارد هم برویم و ببینیم تا کجا رفته است، تا جایی رفته است که می‌شود پشت سر فاسق نماز خواند، پشت سر حرامزاده می‌شود نماز خواند، برای چه؟ تمام فرعیات نماز برای کتاب فقهی «الصلاه» است، بعد در کتب اعتقادی یک جمله‌ای گذاشته‌اند که «ونرى الصلاه خلف کل بر وفاجر»،[۸] یعنی ما معتقد هستیم می‌شود پشت سر هر فاسق و فاجر و حرامزاده‌ای نماز خواند!

چرا این جمله را در عقائد آورده‌اند؟ چون باید یک چماقی از بالا فشار می‌آورد که مردم بروند و پشت سر طرف نماز بخوانند، چون فاسق و فاجر و کلاش و… حاکم و امام جمعه می‌شدند.

یعنی وقتی او بیاید احکام را عوض می‌کند، عقاید را تغییر می‌دهد، سفارشِ حکم می‌دهد… گفت: پدرم یک کنیزی داشت که من هم این کنیز را می‌خواهم! چقدر می‌گیری که فتوا بدهی؟ برای او حکم شرعی داد و او هم پول این کار را داد. چیزی جلودارِ این فکر نیست، این فکر است که دین را تعیین می‌کند.

ابن حزم می‌گوید ما بزرگانی داریم که اگر بخواهم نامشان را ببرم أجل است، حلالزاده نیستند ولی ما برای حب به این‌ها به خدا تقرّب می‌جوییم!

اگر ولایت نباشد باقی موارد را می‌سازد، من تابحال این موضوع را چند مرتبه عرض کرده‌ام، مسند احمد نقل می‌کند که معاویه به مدینه رفت و هنگام نماز رسید، نماز ظهر را شکسته خواند، آمدند و در گوش او گفتند: خلیفه نماز را در سفر شکسته نمی‌خواند. زبان حال معاویه این است که عرض می‌کنم، گفت: من بیست و یک سال با اسلام می‌جنگیدم و کلاً هیچ کجا نبوده‌ام، آنجاهایی که ما در فسق و فجور بودیم مسلمین در حال یادگیری احکام بودند، ولی من حجّه الوداع بودم و دیدم که پیامبر در منا نماز را شکسته خواند، خودم بودم!

گفتند: خود دانی! خلیفه نماز را شکسته نخواند.

معاویه نماز ظهر را شکسته خواند و نماز عصر را تمام!

یعنی چقدر می‌گیری حکم صادر کنی؟ چقدر می‌گیری که عقیده تولید کنی؟ سر جای خود مفصل توضیح دادیم که امام مسلمین که اینقدر مهم است که بدن مطهّر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم را روی زمین رها کردند و به دنبال تعیین او رفتند، وقتی از آقایان می‌پرسند چرا صحابه که دلسوز هستند این کار را کردند؟ می‌گویند: چون دلسوز هستند این کار را کردند! یعنی تعیینِ حاکم مسلمین مهم است که بدن مبارک پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم را رها کردند و بخاطر شدّت دلسوزی‌شان به حال امّت خلیفه تعیین کنند.

آنجا که می‌خواهند این را توضیح بدهند می‌گویند آیا می‌دانی چرا خلیفه مهم است؟ برای اینکه اگر بین امّت اختلاف بشود فصل خصومت که قوه قضائیه است دست خلیفه است، اگر به مرزها حمله بشود و امنیت به خطر بیفتد، حفظ مرزها و تنظیم سربازها و سپاه و مرزها کار این است، بیت المال مسلمین در دست خلیفه است، ارسال معلم و مسئول اوقاف و… با خلیفه است، قوه قضائیه و خزانه کشور و امنیت و… در دست خلیفه مسلمین است، برای همین اینقدر مهم است.

بعد می‌گوییم اینکه اینقدر مهم است که بدن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم را رها کردند و رفتند تا او را تعیین کنند، او که ناموس و اقتصاد و امنیت و قوه قضائیه و دینداری مسلمین را در اختیار دارد باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟ می‌گویند خوب است که عادل باشد! البته می‌گویند باید عادل باشد. اینجا سؤال پیش می‌آید که اگر خلیفه تعیین شد و عادل نبود، (یعنی معلوم می‌شود که آن شرط یک شرط مستحب بوده است)، می‌گویند: امام با فسق عزل نمی‌شود!

یعنی اگر یک نفر خلیفه شد و بعد دیدند این آدم کَلّاش و گنهکار و اهل فساد است، عزل نمی‌شود، اگر دزد باشد عزل نمی‌شود، تناقض را می‌بینید!

باید زکات را به چه کسی بدهیم؟ به همین کسی که دزد است!

اگر قاتل باشد و پانصد هزار نفر آدم کشته باشد بخاطر فسقی که کرد است عزل نمی‌شود.

آن جایگاهی که بعد از پیامبر دویدند که تعیین کنند و آنقدر مهم بود می‌تواند اینطور باشد! چرا؟ چون زمانی یک فاسقی آمده است و این فاسق فشار آورده است و به این امر مشروعیت داده است، تنها چیزی که می‌توانست این سازواره‌ی کلّی را نگه دارد اجماع امّت بود، که حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها آن را زدند.

لطیفه‌ی این داستان این است که می‌گویند قاضی و منشی دادگاه و مترجم دادگاه باید عادل باشند، اما این‌ها را همین فاسق‌ترین فرد تعیین می‌کند!

اینکه شما می‌بینید اینطور شتر گاو پلنگ شده است چه علّتی دارد؟ علّت این است که چقدر می‌گیری تا قانون را عوض کنی؟!

لذا حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها فرمودند «سَمَلَ جِلْبابُ الدّینِ» دین پوسید، وقتی شما ولایت را برداشتید و جابجا کردید، مابقی امر را هم برای شما جابجا می‌کنند.

به او گفتند چرا ناگهان بعد از بیست سال که خودت هم نماز را در سفر شکسته می‌خواندی تمام خواندی؟ گفت: به نظرم اینطور بهتر است!

اصلاً دیگر چیزی روی چیزی بند نمی‌شود، لذا «سَمَلَ جِلْبابُ الدّینِ» دین پوسید.

من هرچه جستجو کردم جای دیگری که بتوانیم به این محکمی پیدا کنیم که به این جریان خطرناک سرنوشت‌ساز اعتراض کرده باشد ندیدم. لذا شما این عبارات را فقط در کلمات مراجع شیعه می‌بینید نه جای دیگر.

صلواتی محبّت کنید: اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم.

نظر رهبری درباره کسی که مقابل امام معصوم قرار بگیرد

بقیه می‌گویند هر کسی که حاکم شد در تمام شئون اگر دخالت کرد شما باید تن بدهید، حال اینکه چقدر پایبند هستند، اگر به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه برسد عمل می‌کنند یا نه، کاری ندارم، ولی این قاعده است، برای همین هم کیفرخواست حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه را نعوذبالله خروج از دین و خارجی‌گری نوشتند، مگر حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه چکار کرده بودند؟ یزید ملعون را قبول نکرده بودند، وگرنه حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه که نعوذبالله بر علیه قرآن کریم صحبت نکرده بودند، یعنی چه که از دین خارج شده است که اجازه ندادند بدن مبارک حضرت دفن بشود؟ گفتند بر علیه حاکم خروج کرده است.

این حاکم با قدرتی که دارد، هر کاری که کند مشروع است، این مسیری بود که رفتند، و اگر زمانی فرصت بود توضیح می‌دهم که هزار و چهارصد سال اخیر عمده‌ی جنگ‌های مسلمین، بر سر این موضوع است که چه کسی رئیس باشد. داعش مخفف دولت اسلامی عراق و شام است، مسئله‌ی داعش حکومت است، مسئله‌ی طالبان حکومت است، مسئله‌ی القاعده حکومت است، همین الآن طالبان می‌گویند امیرالمومنین فی العالمین، اما الان زور ما همینقدر می‌رسد، اگر زور داشته باشیم همه‌ی زمین‌ها را اضافه می‌کنیم.

هزار و چهارصد سال است که مسئله حل نشده است.

عبارات علمای شیعه با این فکری که دارند که اگر کسی مقابل ولایت بایستد طاغوت است این است؛ ما هم با اینکه این شیوه را قبول نداریم که دو شب است انجام می‌دهیم، شیوه باید استدلالی باشد، باید من بیان کنم و استدلال بیاورم و اگر شما استدلال را پذیرفتید قبول کنید و اگر نپذیرفتید قبول نکنید، ولی چون می‌بینم که یک انحراف جدّی ایجاد شده است که می‌خواهند عده‌ای را با برچسب از میدان به در کنند، برچسبِ ضد فلان و ضد فلان بزنند، من با اینکه این شیوه را قبول ندارم، می‌گویم من باید حقیقت را تبیین کنیم، ولی دو سه شب است که استدلال می‌کنم.

چاپ دهم این کتاب برای تابستان سال ۱۴۰۰ است، ناشر هم انتشارات انقلاب اسلامی است، مرکز نشر آثار رهبر معظم انقلاب، صفحه ۱۷، تکه‌هایی از متن را حذف کرده‌اند ولی این‌ها را حذف نکرده‌اند.

ولی فقیه می‌فرمایند: مبارزه معاویه با امام حسن علیه السلام، این مبارزه بین حق و باطل، بین اسلام و کفر، بین توحید و شرک، بین فکر انقلابی اسلام و فکر ضدانقلاب بنی امیه، یک روز به صورت مکتب نبوی و مکتب اموی روبروی هم قرار گرفتند، (یک روز ابوسفیان و کفار و بت‌پرستان مقابل پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بودند)، بعد از گذشت سالیانی به شکل مکتب علوی در مقابل مکتب اموی این درگیری وجود داشت، امیرالمؤمنین علیه السلام که با معاویه می‌جنگید، توحید بود که با شرک می‌جنگید.

بخدا سوگند اگر من نگویم این جمله برای کیست و من این جمله را بگویم، عده‌ای خودشان را شرحه شرحه می‌کنند. باید بگوییم مقام معظم رهبری فرموده‌اند، حال اگر جرأت دارید حرف بزنید! ببینید چقدر این استدلال سخیف است! اگر تو می‌خواهی با من حرف بزنی استدلال کن، ایشان هم اگر فرمایشی فرموده‌اند بعنوان یک مرجع شیعه مبنا داشته‌اند که این فرمایش را فرموده‌اند، حرف یک نفر را بر سر بقیه چماق نکن، این کار چه ارزشی دارد؟

ما هر حرفی که در این چند شب زدیم درواقع شرحِ این جمله بود، یعنی آن شبی که بنده عرض کردم اگر نبی هم در مقابل امیرالمؤمنین صلوات الله علیه قرار بگیرد طاغوت است، یکی از دوستان خودمان که طلبه است گفت: باید بررسی کنید، این جمله‌ی خطرناکی است!

این جمله خطرناک است اما این فعل محال است، معصوم که در مقابل معصوم قرار نمی‌گیرد، می‌گوییم اگر بر فرض محال قرار بگیرد اینطور است، همین است دیگر.

…اسلام و ایمان بود که با کفر مبارزه می‌کرد، جنگ‌های زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بود که تکرار می‌شد.

اگر امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را کنار گذاشتند درواقع «سَمَلَ جِلْبابُ الدّینِ»، دیگر دینی وجود ندارد، بت است که در لباس اسلام است، البته در تعامل در دنیا مانند مسلمان رفتار می‌کنیم، ولی حقیقتاً بت و کفر و نفاق و طاغوت و هبل و نجس است و ارزش ندارد، نابودکننده‌ی دین است، سمِ مهلک است و غذا نیست، این آب نیست و سیراب نمی‌کند بلکه بر تشنگی فزونی می‌دهد، نجات‌بخش نیست بلکه هلاک‌کننده است، کسی که تشنه است و سم خنکی به او می‌دهند که شیرین است، درواقع گوارا نیست و سم مهلک است، چون پدر و مادر امّت هستند دلشان می‌سوزد، می‌گویند و سیلی هم می‌خورند، «سَمَلَ جِلْبابُ الدّینِ».

قبل از حرف زدم بفهمیم!

معاذالله نستجیربالله اگر به اندازه‌ی خودمان برای حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها عقل قائل باشیم، همین الآن توصیه نیروی انتظامی این است که اگر خفت‌کن‌ها را در خیابان دیدید مقاومت نکنید، آمده است موبایل شما را سرقت کند، جان خودت را برای یک موبایل به خطر نینداز.

اعقل عقلا، صدیقه عالم وجود، پاره تن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم برای یک تکه زمین که جان خودش را به خطر نمی‌اندازد. حیدر کرار، اشجع الناس، همسر خود را که بخاطر یک تکه زمین از این خانه به آن خانه آواره نمی‌کند.

کمی انصاف هم چیز خوبی است، اگر معاذالله به اندازه‌ی خودم برای آن حضرات عقل قائل باشم می‌فهمم که مسئله باید آنقدر ارزش داشته باشد که جان حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها به خطر بیفتد، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه از جان همسر خود بگذرند، آن چیست؟ آن همه‌ی حقیقتِ دین است، همه‌ی هدایتِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم است، اگر نشود هدم نبوّت می‌شود و انگار بعثن نبوی کان لم یکن می‌شود، آن وقت است که به میان میدان می‌آیند.

روضه و توسّل به حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

به میان میدان هم آمدند و وصیت هم کردند، مانند امروز به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه خبر دادند. امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در حال نماز خواندن در مسجد بودند، یک نقل را که می‌گوید فرزندان حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها دویدند را شب گذشته عرض کردیم، یک نقل هم می‌گوید که بعضی از خادمه‌ها دویدند…

ان شاء الله خدای متعال برای شما نیاورد که تجربه کنید، اگر مریض بدحال داشته باشید، همینکه تلفن زنگ می‌زند ذهن شما به هزار جا می‌رود، اگر کسی با عجله به سمت شما بیاید دل شما می‌ریزد… این چند خادمه جلوی حضرت آمدند و حضرت فرمودند: چه خبر است؟ «مَا لِی أَرَاکُنَّ مُتَغَیَّرَاتِ اَلْوُجُوهِ وَ اَلصُّوَرِ»[۹] چرا اینطور بهم ریخته‌اید؟ چه شده است؟ گفتند: اگر می‌خواهید یک مرتبه‌ی دیگر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها را ببینید «أَدْرِکْ ابْنَهَ عَمِّکَ الزَّهْرَاءَ» باید بشتابید…

فقط خدای متعال می‌داند که پهلوان خیبرشکن امیرالمؤمنین صلوات الله علیه چطور رفتند و چند مرتبه زمین خوردند و بلند شدند تا خودشان را به بالین حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها رساندند…

دو وداع شد، یک وداع اینجاست که چون حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها می‌دانستند به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه جسارت می‌شود… خواستند به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه روحیه بدهند، فرمودند: علی جان! من از وقتی که از خانه پدرم به خانه تو آمدم به تو خیانت نکردم، به تو دروغ نگفتم، سعی کردم اوامر تو را اطاعت کنم… حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها خودشان را کوچک کردند…

امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بلند بلند گریه کردند و فرمودند: معاذالله… چرا اینطور می‌فرمایید؟ شأن شما از این حرف‌ها أجل است…

بعد حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها وصیت کردند، آن چند نفر متوجه نشوند، مرا شبانه و مخفیانه دفن کن… تمام شد…

مردم دور خانه جمع شدند، از بیت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها آمدند و فرمودند که تشییع به تأخیر افتاده است، مردم رفتند، هیچ کسی صبر نکرده بود! خیلی زود، با شعفی از حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها دل کندند…

وقتی مادر جوانی در خانه‌ای از دنیا برود، اولین کاری که می‌کنند این است که اول بچه‌ها را از آنجا دور می‌کنند، ولی نمی‌شد، قرار بود مجلس مخفیانه باشد، بچه‌ها را به کجا ببرند؟ بلکه بچه‌ها کمک‌حال بودند…

عمار و سلمان در خانه نشسته بودند، در زدند، دیدند دو آقازاده با شال عزا ایستاده‌اند و فرمودند: مادرمان اجازه داده است که شما شرکت کنید… هفت نفر شدند…

امام باقر علیه السلام فرمودند: «بِهِمْ یُرْزَقُونَ وَ بِهِمْ یُمْطَرُونَ»،[۱۰] اگر باران می‌آید به برکت آن‌هاست، اگر خلایق روزی بخورند به برکت قدم‌های آن‌هاست. از حضرت پرسیدند: چه کسانی؟ حضرت فرمودند: «هُمُ اَلَّذِینَ شَهِدُوا اَلصَّلاَهَ عَلَى فَاطِمَهَ عَلَیْهَا السَّلاَمُ»

چون مَحرمی نبود امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بایستی دست‌تنها کار می‌کردند، از اینجاها رد می‌شوم… امیرالمؤمنین صلوات الله علیه مشغول شدند، باید دست می‌کشیدند، گاهی سر به روی دیوار می‌گذاشتند… یک لحظه برگشتند و دیدند بچه‌ها در حال قبض روح شدن هستند، آستین به دهان گرفته‌اند…

امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بالای سر قبر مطهر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها اعتراف کردند و به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم عرض کردند: «قَلَّ یَا رَسُولَ اَللَّهِ عَنْ صَفِیَّتِکَ صَبْرِی»[۱۱] دیگر نمی‌توانم تحمّل کنم… یعنی شدّت فراق و غم حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها به صبر من غلبه کرده است…

با اینکه امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در این حال بودند، با اینکه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم فرموده بودند که رکن تو می‌شکند، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در آن شرایط بودند که برگشتند و دیدند بچه‌ها آستین به دهان گرفته‌اند… امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند: «یَا أُمَّ کُلْثُومٍ یَا زَیْنَبُ یَا سُکَینَهُ یَا فِضَّهُ یَا حَسَنُ یَا حُسَیْنُ هَلُمُّوا تَزَوَّدُوا مِنْ أُمِّکُمْ»… امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فضّه را هم در این میان فرمودند، ان شاء الله امیرالمؤمنین صلوات الله علیه ما را هم فراموش نمی‌کنند…

مراسم کفن با سختی انجام شد، پیکر مطهر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها را به محلی که باید دفن می‌کردند بردند، به احتمال زیاد تشییع به آن معنا نبوده است، احتمالاً در خانه بوده است که بشود مخفی کرد، در مورد آن هفت نفر هم دارد که «هُمُ اَلَّذِینَ شَهِدُوا اَلصَّلاَهَ عَلَى فَاطِمَهَ عَلَیْهَا السَّلاَمُ» بر نماز مادر ما حاضر شدند، آن‌ها هم نبایستی می‌دانستند…

حتی بعضی از علمای سادات ما که در قرون معاصر امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را در خواب دیده بودند و عرض کرده بودند که ما دوست داریم قبر مادرمان را زیارت کنیم، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرموده بودند که حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها به من امر نموده‌اند، تا زمانی که حضرت مهدی عجّل الله تعالی فرجه الشّریف نیاید من به امر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها عمل می‌کنم و نمی‌گویم.

دیگر امیرالمؤمنین صلوات الله علیه دست‌تنها هستند، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه دست‌تنها قبر کندند و حبیبه‌ی خود را داخل قبر گذاشتند، صورت را باز کردند، روی خاک قرار دادند، لحد چیدند، خاک ریختند…

امروز حاج آقای اهری جمله‌ای فرمودند که خیلی مرا آتش زدند، می‌گفتند که اگر الآن به بهشت زهرا سلام الله علیها بروید و کسی عزیزی را از دست داده است، نمی‌گذارند عزیزِ اصلی بیاید و خاک بریزد، بقیه می‌آیند…

امیرالمؤمنین صلوات الله علیه خودشان خاک ریختند و قبر را صاف کردند، یک آرامش نسبی داشتند، «فَلَمَّا نَفَضَ یَدَهُ مِنْ تُرَابِ اَلْقَبْرِ»[۱۲] همینکه دست خود را از خاک برداشتند و کار قبر تمام شد، «هَاجَ بِهِ اَلْحُزْنُ» غم به حضرت حمله کرد، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه شدّتِ گریه پیدا کردند، همان کاری که دختر امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در کربلا کردند، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم پناه بردند، «اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اَللَّهِ مِنِّی وَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنِ اِبْنَتِکَ وَ حَبِیبَتِکَ» از طرف دختر شما هم به شما سلام می‌کنم…

چند جمله فرمودند، حال بنده مساعد نیست که بعضی از آن‌ها را بگویم، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در اینجا روضه‌ی عجیبی خوانده‌اند که انسان باید بمیرد، فقط همینقدر مختصر می‌گویم که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند: یا رسول الله! امت شما با یک سروری فاطمه‌ی تو را درهم شکستند… یا رسول الله از او بپرس، او خیلی داغ دید و حرف‌های بدی به او زدند که نخواست به من بگوید… بعد امیرالمؤمنین صلوات الله علیه یک گله کردند، یک جمله فرمودند و یک گله، عرض کردند: «قَلَّ یَا رَسُولَ اَللَّهِ عَنْ صَفِیَّتِکَ صَبْرِی» یا رسول الله! صبر من کم آمده است، یعنی نمی‌توانم تحمّل کنم، «وَ ضَعُفَ عَنْ سَیِّدَهِ اَلنِّسَاءِ تَجَلُّدِی» دیگر نمی‌توانم روی پای خود بایستم…

بعد امیرالمؤمنین صلوات الله علیه نگاهی به قبر مطهّر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها کردند…

وقتی ان شاء الله شما به زیارت حضرت رضا سلام الله علیه مشرّف شدید، وقتی مرتبه‌ی آخر می‌خواهی زیارت کنی و برگردی، هنوز دل تو در حرم است، مجبور هستی، کار و زندگی داری، زن و بچه داری، می‌گوید آنجا بگو: «اَلسَّلامُ عَلَیْکَ سَلامَ مُوَدِّع لا سَئْم وَلا قال»، می‌خواهم وداع کنم، نه اینکه خسته شده باشم، مجبور هستم…

امیرالمؤمنین صلوات الله علیه نگاهی به قبر مطهّر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها کردند و فرمودند: «لَوْ لاَ غَلَبَهُ اَلْمُسْتَوْلِینَ عَلَیْنَا»… این‌ها به ما مستولی شده‌اند، دستور داده‌اید و باید تا صبح چهل صورت قبر درست کنم، «اَلسَّلامُ عَلَیْکِ سَلامَ مُوَدِّع لا سَئْم وَلا قال»… باید بروم، ولی دل من اینجاست… بعد یک گله کردند، به قبر مطهّر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها نگاه کردند و فرمودند: «سَرْعَانَ مَا فَرَّقَ بَیْنَنَا» تو را خیلی زود از من گرفتند…

[۱]- سوره‌ مبارکه غافر، آیه ۴۴٫

[۲]- سوره‌ مبارکه طه، آیات ۲۵ تا ۲۸٫

[۳]- الصّحیفه السّجّادیّه، ص ۹۸٫

[۴] سوره مبارکه فرقان، آیه ۴۸ (وَهُوَ الَّذِی أَرْسَلَ الرِّیَاحَ بُشْرًا بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ ۚ وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا)

[۵] سوره مبارکه انفال، آیه ۱۱ (إِذْ یُغَشِّیکُمُ النُّعَاسَ أَمَنَهً مِنْهُ وَیُنَزِّلُ عَلَیْکُمْ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لِیُطَهِّرَکُمْ بِهِ وَیُذْهِبَ عَنْکُمْ رِجْزَ الشَّیْطَانِ وَلِیَرْبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِکُمْ وَیُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ)

[۶] صحیح بخاری، جلد ۵، صفحه ۱۳۹ (حَدَّثَنَا یَحْیَى بْنُ بُکَیْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّیْثُ، عَنْ عُقَیْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَهَ، عَنْ عَائِشَهَ، أَنَّ فَاطِمَهَ عَلَیْهَا السَّلاَمُ، بِنْتَ النَّبِیِّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِی بَکْرٍ تَسْأَلُهُ مِیرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَیْهِ بِالْمَدِینَهِ، وَفَدَکٍ وَمَا بَقِیَ مِنْ خُمُسِ خَیْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَکْرٍ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «§لاَ نُورَثُ، مَا تَرَکْنَا صَدَقَهٌ، إِنَّمَا یَأْکُلُ آلُ مُحَمَّدٍ – صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ – فِی هَذَا المَالِ»، وَإِنِّی وَاللَّهِ لاَ أُغَیِّرُ شَیْئًا مِنْ صَدَقَهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ عَنْ حَالِهَا الَّتِی کَانَ عَلَیْهَا فِی عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ، وَلَأَعْمَلَنَّ فِیهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ. فَأَبَى أَبُو بَکْرٍ أَنْ یَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَهَ مِنْهَا شَیْئًا، فَوَجَدَتْ فَاطِمَهُ عَلَى أَبِی بَکْرٍ فِی ذَلِکَ، فَهَجَرَتْهُ فَلَمْ تُکَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّیَتْ، وَعَاشَتْ بَعْدَ النَّبِیِّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ سِتَّهَ أَشْهُرٍ، فَلَمَّا تُوُفِّیَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِیٌّ لَیْلًا، وَلَمْ یُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَکْرٍ وَصَلَّى عَلَیْهَا، وَکَانَ لِعَلِیٍّ مِنَ النَّاسِ وَجْهٌ حَیَاهَ فَاطِمَهَ، فَلَمَّا تُوُفِّیَتِ اسْتَنْکَرَ عَلِیٌّ وُجُوهَ النَّاسِ، فَالْتَمَسَ مُصَالَحَهَ أَبِی بَکْرٍ وَمُبَایَعَتَهُ، وَلَمْ یَکُنْ یُبَایِعُ تِلْکَ الأَشْهُرَ، فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِی بَکْرٍ: أَنِ ائْتِنَا وَلاَ یَأْتِنَا أَحَدٌ مَعَکَ، کَرَاهِیَهً لِمَحْضَرِ عُمَرَ، فَقَالَ عُمَرُ: لاَ وَاللَّهِ لاَ تَدْخُلُ عَلَیْهِمْ وَحْدَکَ، فَقَالَ أَبُو بَکْرٍ: وَمَا عَسَیْتَهُمْ أَنْ یَفْعَلُوا بِی، وَاللَّهِ لآتِیَنَّهُمْ، فَدَخَلَ عَلَیْهِمْ أَبُو بَکْرٍ، فَتَشَهَّدَ عَلِیٌّ، فَقَالَ: إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا فَضْلَکَ وَمَا أَعْطَاکَ اللَّهُ -[۱۴۰]-، وَلَمْ نَنْفَسْ عَلَیْکَ خَیْرًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَیْکَ، وَلَکِنَّکَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَیْنَا بِالأَمْرِ، وَکُنَّا نَرَى لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ نَصِیبًا، حَتَّى فَاضَتْ عَیْنَا أَبِی بَکْرٍ، فَلَمَّا تَکَلَّمَ أَبُو بَکْرٍ قَالَ: وَالَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَقَرَابَهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَیَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِی، وَأَمَّا الَّذِی شَجَرَ بَیْنِی وَبَیْنَکُمْ مِنْ هَذِهِ الأَمْوَالِ، فَلَمْ آلُ فِیهَا عَنِ الخَیْرِ، وَلَمْ أَتْرُکْ أَمْرًا رَأَیْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَصْنَعُهُ فِیهَا إِلَّا صَنَعْتُهُ، فَقَالَ عَلِیٌّ لِأَبِی بَکْرٍ: مَوْعِدُکَ العَشِیَّهَ لِلْبَیْعَهِ، فَلَمَّا صَلَّى أَبُو بَکْرٍ الظُّهْرَ رَقِیَ عَلَى المِنْبَرِ، فَتَشَهَّدَ، وَذَکَرَ شَأْنَ عَلِیٍّ وَتَخَلُّفَهُ عَنِ البَیْعَهِ، وَعُذْرَهُ بِالَّذِی اعْتَذَرَ إِلَیْهِ، ثُمَّ اسْتَغْفَرَ وَتَشَهَّدَ عَلِیٌّ، فَعَظَّمَ حَقَّ أَبِی بَکْرٍ، وَحَدَّثَ: أَنَّهُ لَمْ یَحْمِلْهُ عَلَى الَّذِی صَنَعَ نَفَاسَهً عَلَى أَبِی بَکْرٍ، وَلاَ إِنْکَارًا لِلَّذِی فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ، وَلَکِنَّا نَرَى لَنَا فِی هَذَا الأَمْرِ نَصِیبًا، فَاسْتَبَدَّ عَلَیْنَا، فَوَجَدْنَا فِی أَنْفُسِنَا، فَسُرَّ بِذَلِکَ المُسْلِمُونَ، وَقَالُوا: أَصَبْتَ، وَکَانَ المُسْلِمُونَ إِلَى عَلِیٍّ قَرِیبًا، حِینَ رَاجَعَ الأَمْرَ المَعْرُوفَ)

[۷] الکافی، جلد ۲، صفحه ۱۸

[۸] شرح الطحاویه نویسنده : المصلح، خالد بن عبد الله ، جلد ۱۶ ، صفحه ۳

[۹] بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار علیهم السلام ، جلد ۴۳ ، صفحه ۱۷۸ (وَ قَدْ صَلَّى أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع صَلَاهَ الظُّهْرِ وَ أَقْبَلَ یُرِیدُ الْمَنْزِلَ إِذَا اسْتَقْبَلَتْهُ الْجَوَارِی بَاکِیَاتٍ‏ حَزِینَاتٍ‏ فَقَالَ‏ لَهُنَّ مَا الْخَبَرُ وَ مَا لِی أَرَاکُنَّ مُتَغَیَّرَاتِ الْوُجُوهِ وَ الصُّوَرِ فَقُلْنَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَدْرِکْ ابْنَهَ عَمِّکَ الزَّهْرَاءَ ع وَ مَا نَظُنُّکَ تُدْرِکُهَا فَأَقْبَلَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع مُسْرِعاً حَتَّى دَخَلَ عَلَیْهَا وَ إِذَا بِهَا مُلْقَاهٌ عَلَى فِرَاشِهَا … وَ هِیَ تَقْبِضُ یَمِیناً وَ تَمُدُّ شِمَالًا فَأَلْقَى الرِّدَاءَ عَنْ عَاتِقِهِ وَ الْعِمَامَهَ عَنْ رَأْسِهِ وَ حَلَّ أَزْرَارَهُ وَ أَقْبَلَ حَتَّى أَخَذَ رَأْسَهَا وَ تَرَکَهُ فِی حَجْرِهِ وَ نَادَاهَا یَا زَهْرَاءُ فَلَمْ تُکَلِّمْهُ فَنَادَاهَا یَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى فَلَمْ تُکَلِّمْهُ فَنَادَاهَا یَا بِنْتَ مَنْ حَمَلَ الزَّکَاهَ فِی طَرَفِ رِدَائِهِ وَ بَذَلَهَا عَلَى الْفُقَرَاءِ فَلَمْ تُکَلِّمْهُ فَنَادَاهَا یَا ابْنَهَ مَنْ صَلَّى بِالْمَلَائِکَهِ فِی السَّمَاءِ مَثْنَى مَثْنَى فَلَمْ تُکَلِّمْهُ فَنَادَاهَا یَا فَاطِمَهُ کَلِّمِینِی فَأَنَا ابْنُ عَمِّکَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ قَالَ فَفَتَحَتْ عَیْنَیْهَا فِی وَجْهِهِ وَ نَظَرَتْ إِلَیْهِ وَ بَکَتْ وَ بَکَى وَ قَالَ مَا الَّذِی تَجِدِینَهُ فَأَنَا ابْنُ عَمِّکِ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ فَقَالَتْ یَا ابْنَ الْعَمِّ إِنِّی أَجِدُ الْمَوْتَ الَّذِی لَا بُدَّ مِنْهُ وَ لَا مَحِیصَ عَنْهُ …. ثُمَّ أَنْشَأَتْ تَقُولُ‏ ابْکِنِی إِنْ بَکَیْتَ یَا خَیْرَ هَادٍ وَ اسْبِلِ الدَّمْعَ فَهُوَ یَوْمُ الْفِرَاقِ‏ یَا قَرِینَ الْبَتُولِ أُوصِیکَ بِالنَّسْلِ‏ فَقَدْ أَصْبَحَا حَلِیفَ اشْتِیَاقٍ‏ ابْکِنِی وَ ابْکِ لِلْیَتَامَى وَ لَا تَنْسَ قَتِیلَ الْعِدَى بِطَفِّ الْعِرَاقِ‏ فَارَقُوا فَأَصْبَحُوا یَتَامَى حَیَارَى‏ یَحْلِفُ اللَّهَ فَهُوَ یَوْمُ الْفِرَاقِ‏ قَالَتْ فَقَالَ لَهَا عَلِیٌّ ع مِنْ أَیْنَ لَکِ یَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ هَذَا الْخَبَرُ وَ الْوَحْیُ قَدِ انْقَطَعَ عَنَّا فَقَالَتْ یَا أَبَا الْحَسَنِ رَقَدْتُ السَّاعَهَ فَرَأَیْتُ حَبِیبِی رَسُولَ اللَّهِ ص … قَالَ هَلُمِّی إِلَیَّ یَا بُنَیَّهِ فَإِنِّی إِلَیْکِ مُشْتَاقٌ فَقُلْتُ وَ اللَّهِ إِنِّی لَأَشَدُّ شَوْقاً مِنْکَ إِلَى لِقَائِکَ فَقَالَ أَنْتِ اللَّیْلَهَ عِنْدِی وَ هُوَ الصَّادِقُ لِمَا وَعَدَ وَ الْمُوفِی لِمَا عَاهَدَ فَإِذَا أَنْتَ قَرَأْتَ یس فَاعْلَمْ أَنِّی قَدْ قَضَیْتُ نَحْبِی فَغَسِّلْنِی وَ لَا تَکْشِفْ عَنِّی فَإِنِّی طَاهِرَهٌ مُطَهَّرَهٌ وَ لْیُصَلِّ عَلَیَّ مَعَکَ مِنْ أَهْلِیَ الْأَدْنَى فَالْأَدْنَى وَ مَنْ رُزِقَ أَجْرِی وَ ادْفِنِّی لَیْلًا فِی قَبْرِی بِهَذَا أَخْبَرَنِی حَبِیبِی رَسُولُ اللَّهِ.)

[۱۰] الخصال ، جلد ۲ ، صفحه ۳۶۰ (حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ اَلْبَغْدَادِیُّ اَلْحَافِظُّ قَالَ حَدَّثَنِی أَحْمَدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ عَبْدِ اَلْکَرِیمِ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِی عَتَّابٌ یَعْنِی اِبْنَ صُهَیْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا عِیسَى بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْعُمَرِیُّ قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: خُلِقَتِ اَلْأَرْضُ لِسَبْعَهٍ بِهِمْ یُرْزَقُونَ وَ بِهِمْ یُمْطَرُونَ وَ بِهِمْ یُنْصَرُونَ أَبُو ذَرٍّ وَ سَلْمَانُ وَ اَلْمِقْدَادُ وَ عَمَّارٌ وَ حُذَیْفَهُ وَ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ قَالَ عَلِیٌّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ أَنَا إِمَامُهُمْ وَ هُمُ اَلَّذِینَ شَهِدُوا اَلصَّلاَهَ عَلَى فَاطِمَهَ عَلَیْهَا السَّلاَمُ .)

[۱۱] کشف الغمه فی معرفه الأئمه ، جلد ۱ ، صفحه ۵۰۴ (وَ قَالَ عَلِیٌّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ عِنْدَ دَفْنِ فَاطِمَهَ عَلَیْهَا السَّلاَمُ کَالْمُنَاجِی بِذَلِکَ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ عِنْدَ قَبْرِهِ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اَللَّهِ عَنِّی وَ عَنِ اِبْنَتِکَ اَلنَّازِلَهِ فِی جِوَارِکَ وَ اَلسَّرِیعَهِ اَللَّحَاقِ بِکَ قَلَّ یَا رَسُولَ اَللَّهِ عَنْ صَفِیَّتِکَ صَبْرِی وَ رَقَّ عَنْهَا تَجَلُّدِی إِلاَّ أَنَّ لِی فِی اَلتَّأَسِّی لِی بِعَظِیمِ فُرْقَتِکَ وَ فَادِحِ مُصِیبَتِکَ مَوْضِعُ تَعَزٍّ فَلَقَدْ وَسَّدْتُکَ فِی مَلْحُودَهِ قَبْرِکَ وَ فَاضَتْ بَیْنَ نَحْرِی وَ صَدْرِی نَفْسُکَ فَ‍ إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَیْهِ رٰاجِعُونَ  فَلَقَدِ اُسْتُرْجِعَتْ اَلْوَدِیعَهُ وَ أُخِذَتِ اَلرَّهِینَهُ أَمَّا حُزْنِی فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَیْلِی فَمُسَهَّدٌ إِلَى أَنْ یَخْتَارَ اَللَّهُ لِی دَارَکَ اَلَّتِی أَنْتَ بِهَا مُقِیمٌ وَ سَتُنْبِئُکَ اِبْنَتُکَ فَأَحْفِهَا اَلسُّؤَالَ وَ اِسْتَخْبِرْهَا اَلْحَالَ هَذَا وَ لَمْ یَطُلِ اَلْعَهْدُ وَ لَمْ یَخْلُقِ اَلذِّکْرُ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکُمَا سَلاَمَ مُوَدِّعٍ لاَ قَالٍ وَ لاَ سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلاَ عَنْ مَلاَلَهٍ وَ إِنْ أَقُمْ فَلاَ عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اَللَّهُ اَلصَّابِرِینَ .)

[۱۲] الأمالی (للمفید) ، جلد ۱ ، صفحه ۲۸۱ (قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ اَلْحُسَیْنِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِی قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِیسَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَلْجَبَّارِ عَنِ اَلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلرَّازِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْهُرْمُزَانِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ اَلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ اَلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: لَمَّا مَرِضَتْ فَاطِمَهُ بِنْتُ اَلنَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَصَّتْ إِلَى عَلِیٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ أَنْ یَکْتُمَ أَمْرَهَا وَ یُخْفِیَ خَبَرَهَا وَ لاَ یُؤْذِنَ أَحَداً بِمَرَضِهَا فَفَعَلَ ذَلِکَ وَ کَانَ یُمَرِّضُهَا بِنَفْسِهِ وَ تُعِینُهُ عَلَى ذَلِکَ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَیْسٍ رَحِمَهَا اَللَّهُ عَلَى اِسْتِسْرَارٍ بِذَلِکَ کَمَا وَصَّتْ بِهِ – فَلَمَّا حَضَرَتْهَا اَلْوَفَاهُ وَصَّتْ أَمِیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنْ یَتَوَلَّى أَمْرَهَا وَ یَدْفِنَهَا لَیْلاً وَ یُعَفِّیَ قَبْرَهَا فَتَوَلَّى ذَلِکَ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ دَفَنَهَا وَ عَفَّى مَوْضِعَ قَبْرِهَا فَلَمَّا نَفَضَ یَدَهُ مِنْ تُرَابِ اَلْقَبْرِ هَاجَ بِهِ اَلْحُزْنُ فَأَرْسَلَ دُمُوعَهُ عَلَى خَدَّیْهِ وَ حَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَى قَبْرِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اَللَّهِ مِنِّی وَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنِ اِبْنَتِکَ وَ حَبِیبَتِکَ – وَ قُرَّهِ عَیْنِکَ وَ زَائِرَتِکَ وَ اَلْبَائِتَهِ فِی اَلثَّرَى بِبُقْعَتِکَ وَ اَلْمُخْتَارِ لَهَا اَللَّهُ سُرْعَهَ اَللَّحَاقِ بِکَ قَلَّ یَا رَسُولَ اَللَّهِ عَنْ صَفِیَّتِکَ صَبْرِی وَ ضَعُفَ عَنْ سَیِّدَهِ اَلنِّسَاءِ تَجَلُّدِی- إِلاَّ أَنَّ فِی اَلتَّأَسِّی لِی بِسُنَّتِکَ وَ اَلْحُزْنِ اَلَّذِی حَلَّ بِی بِفِرَاقِکَ مَوْضِعَ اَلتَّعَزِّی – فَلَقَدْ وَسَّدْتُکَ فِی مَلْحُودِ قَبْرِکَ بَعْدَ أَنْ فَاضَتْ نَفْسُکَ عَلَى صَدْرِی وَ غَمَّضْتُکَ بِیَدِی وَ تَوَلَّیْتُ أَمْرَکَ بِنَفْسِی نَعَمْ وَ فِی کِتَابِ اَللَّهِ أَنْعَمُ اَلْقَبُولِ – إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَیْهِ رٰاجِعُونَ  – لَقَدِ اُسْتُرْجِعَتِ اَلْوَدِیعَهُ وَ أُخِذَتِ اَلرَّهِینَهُ وَ اُخْتُلِسَتِ اَلزَّهْرَاءُ فَمَا أَقْبَحَ اَلْخَضْرَاءَ وَ اَلْغَبْرَاءَ یَا رَسُولَ اَللَّهِ أَمَّا حُزْنِی فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَیْلِی فَمُسَهَّدٌ – لاَ یَبْرَحُ اَلْحُزْنُ مِنْ قَلْبِی أَوْ یَخْتَارَ اَللَّهُ لِی دَارَکَ اَلَّتِی أَنْتَ فِیهَا مُقِیمٌ کَمَدٌ مُقَیِّحٌ وَ هَمٌّ مُهَیِّجٌ سَرْعَانَ مَا فَرَّقَ بَیْنَنَا وَ إِلَى اَللَّهِ أَشْکُو – وَ سَتُنَبِّئُکَ اِبْنَتُکَ بِتَضَافُرِ أُمَّتِکَ عَلَیَّ وَ عَلَى هَضْمِهَا حَقَّهَا فَاسْتَخْبِرْهَا اَلْحَالَ فَکَمْ مِنْ غَلِیلٍ مُعْتَلِجٍ بِصَدْرِهَا لَمْ تَجِدْ إِلَى بَثِّهِ سَبِیلاً وَ سَتَقُولُ وَ یَحْکُمُ اَللَّهُ وَ هُوَ خَیْرُ اَلْحٰاکِمِینَ  سَلاَمٌ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اَللَّهِ سَلاَمَ مُوَدِّعٍ لاَ سَئِمٍ وَ لاَ قَالٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلاَ عَنْ مَلاَلَهٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلاَ عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اَللَّهُ اَلصَّابِرِینَ وَ اَلصَّبْرُ أَیْمَنُ وَ أَجْمَلُ وَ لَوْ لاَ غَلَبَهُ اَلْمُسْتَوْلِینَ عَلَیْنَا لَجَعَلْتُ اَلْمُقَامَ عِنْدَ قَبْرِکَ لِزَاماً وَ لَلَبِثْتُ عِنْدَهُ مَعْکُوفاً وَ لَأَعْوَلْتُ إِعْوَالَ اَلثَّکْلَى عَلَى جَلِیلِ اَلرَّزِیَّهِ فَبِعَیْنِ اَللَّهِ تُدْفَنُ اِبْنَتُکَ سِرّاً وَ تُهْتَضَمُ حَقَّهَا قَهْراً وَ تُمْنَعُ إِرْثَهَا جَهْراً وَ لَمْ یَطُلِ اَلْعَهْدُ وَ لَمْ یَخْلُ مِنْکَ اَلذِّکْرُ فَإِلَى اَللَّهِ یَا رَسُولَ اَللَّهِ اَلْمُشْتَکَى وَ فِیکَ أَجْمَلُ اَلْعَزَاءِ – وَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَیْکَ وَ عَلَیْهَا وَ رَحْمَهُ اَللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ .)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>