«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم»
«أُفَوِّضُ أَمْري إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصيرٌ بِالْعِبادِ».[1]
«رَبِّ اشْرَحْ لي صَدْري * وَ يَسِّرْ لي أَمْري * وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِساني * يَفْقَهُوا قَوْلي».[2]
«اللَّهُمَّ وَ أَنْطِقْنِي بِالْهُدَى وَ أَلْهِمْنِي التَّقْوَى».[3]
مقدّمه
هدیه به پیشگاه سراسر نور و رحمتِ حضرت صدر الخلائق و خیرالمرسلین صلی الله علیه و آله، و اهل بیت مکرّم ایشان، علی الخصوص صدیقه طاهره و امیرالمؤمنین علیهما أفضل صلواة المصلین صلواتی هدیه بفرمایید.
اللهُمَّ صَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم.
عرض ادب، ارادت، خاکساری، التجاء، استغاثه به محضر باعظمت حضرت بقیّة الله الأعظم روحی و ارواح من سواه فداه و عجّل الله تعالی فرجه الشّریف صلوات دیگری محبّت بفرمایید.
اللهُمَّ صَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم.
هدیه به ارواح طیّبه‌ی شهدا از صدر اسلام تا شهدای عزیز اخیر، اموات شیعیان امیرالمؤمنین صلوات الله علیه، امام راحل والامقام، رهبر عظیم الشأن مقتدر مظلوم شهید، و سلامتی همه‌ی رزمندگان اسلام، سلامتی شما عزیزان، و سلامتی رهبر معظم انقلاب حفظه الله تعالی صلوات دیگری محبّت بفرمایید.
اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم.
به محضر همه‌ی خواهران و برادران سلام عرض می‌کنم، ان شاء الله خدای متعال این جهاد شما را به امضاء و نظر و پذیرش امام زمان ارواحنا له الفداه مزیّن کند.
تبیین بحث
شب گذشته در حرم حضرت رضا علیه الصلاة و السلام یک بحث «فضائل امیرالمؤمنین صلوات الله علیه» داشتیم، آنجا در مباحث جمله‌ای بود که به ذهنمان رسید اینجا آن موضوع را مطرح کنیم.
همانطور که خبر دارید دشمن باز هم دندان تیز کرده و دندان نشان می‌دهد و تهدید می‌کند، همیشه یک جهت نماز مستکبر «تهدید» است، و اتفاقاً آن جریان‌هایی که یا گیج هستند و یا وابسته هستند و یا هر بیماری دارند و دوگانه‌ی جنگ و صلح مطرح می‌کنند، اگر کلاه خودشان را قاضی کنند می‌بینند که الآن مسئله‌ی جنگ و صلحی در کار نیست، طرف در اوج وقاحت در حال تهدید کردن است و کوتاه آمدن و سستی نشان دادن، فقط مایه‌ی تحریک او برای قوّت بیشتر در حمله است و بازدارندگی ندارند.
ما از رهبرانمان یاد گرفته‌ایم روزی که مصلحت امّت، حفظ جان مسلمین، بازدارندگی و عدم تکرار دشمن در این باشد که بخواهند با او آتش‌بس‌کنند، حتماً صرف‌نظر می‌کنند، منتها الآن ما شرایط این حرف‌ها را نداریم، ما راه دیگری نداریم، دیگر کسی چه موافق توافق بود و چه مخالف توافق بود، این توافق امضاء هم شد و دشمن لگد زد، بالاخره باید راهی پیدا کرد که ان شاء الله دندان‌های این گرگ تیزدندان در دهانش بشکند، یا یک راهی پیدا شود که از اتفاق غیر از جنگیدن، نفعی برای مؤمنین اتفاق بیفتد. اگر راهی پیدا شود که بگونه‌ی بدون جنگیدن و بدون مقاومت کردن بشود جلوی ضرر دشمن را گرفت، من یقین دارم که رهبران ما حتماً جنگ‌طلب نیستند، اما فعلاً در حال حاضر، ظاهر امر این است که دشمن راه دیگری باقی نگذاشته است، و طبعاً اگر او حمله کند، به فضل الهی ما مقاومت می‌کنیم و امیدوار هستیم اگر او بخواهد حمله کند، خدای متعال این را آخرین تجربه‌ی دشمن، قبل از اضمحلال دشمن قرار دهد.
اما در این میان ما چکار کنیم؟
در نامه‌های رهبر انقلاب حفظه الله فرموده بودند الآن در دنیا وقتی ابرقدرت‌های نظامی را می‌شمارند، ما مثلاً چهارم یا چندم هستیم، اما با محاسبات الهی ما اول هستیم؛ بنده می‌خواهم چند جمله در این مورد عرض کنم.
دستاورد ما
عزیزان! ما از روز اول نه روی موشک خود حساب کردیم… البته ان شاء الله خدای متعال شهدای پای لانچر و طراح‌ها و مهندسان و فرماندهان را رحمت کند که موشکشان به لطف الهی با توسّلی که به صدیقه طاهره کرده‌اند، به قلب دشمن اصابت کرد؛ اما ما روی موشک حساب نکرده‌ایم، دستاوردمان هم تنگه‌ی هرمز نیست، گرچه باید این تنگه را با چنگ و دندان حفظ کنیم، الآن بسته شدن این تنگه ضجّه‌ی پاریس را هم درآورده است، طبعاً وقتی دنیا سال‌ها ما را تحت فشار قرار داد و ما اهل فشار آوردن به کسی نبودیم، بلکه آن‌ها جنگ را شروع کردند و ما را مجبور کردند، الحمدلله فعلاً زجر اندکی کشیده‌اند، امیدوار هستیم که ان شاء الله ضربه‌ی نهایی را با غلطی که کردند، با همه‌ی وجودشان درک کنند؛ اما تنگه‌ی هرمز هم دستاورد ما نیست، یعنی اینکه باید این تنگه را حفظ و نگه داریم سر جای خود است، اما دستاورد ما که ما را با محاسبات الهی ابرقدرت جهان می‌کند، اساساً این است که ما روی خودمان حساب نمی‌کنیم.
کسی در جایی گفته بود «من آنم که رستم بود پهلوان»، کسی در پاسخ او گفته بود رستم به تو چه ربطی دارد؟
شاید رستم به کسی مربوط نباشد، اما یک شاعر عرب گفته بود: «أنَا مَولایَ عَلِیٌ»، مولای من علی است! این با آن تفاوت دارد، اگر مولای ما امیرالمؤمنین صلوات الله علیه باشد یعنی ایشان پشت و پناه و پناهگاه و مقوّم ضعف‌ها و برطرف‌کننده‌ی اضطراب و آرامش‌بخش و سکینه‌ی ما هستند، و این چه در زمان حضور حضرت، و چه الآن که امام شهید که از دنیا نمی‌رود.
من کنار مضجع شریف رهبرمان هم مقابل مردم عرض کردم که به محضر مبارک رهبر شهید سلام عرض می‌کنم، ایشان الآن زنده‌تر از زمان قبل از شهادتشان هستند، الآن دست ایشان باز است؛ چه برسد به مولای رهبر شهید که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه هستند.
لذا باید نگاه ما به این مسائل چطور باشد؟ همان نگاهی که یاران امیرالمؤمنین صلوات الله علیه زمان خود حضرت داشتند.
ما حجّت خدا داریم
آن چیزی که خطرناک است این است که ما داشته‌های حقیقی خود را فراموش کنیم، اگر فراموش کنیم دچار تفرّق و اضطراب و استرس و تشتت و نعوذبالله اضمحلال می‌شویم.
وقتی مسلمین در جنگ حنین پیروز شدند… همانطور که می‌دانید چون در ابتدای جنگ حنین جمعیت مسلمین زیاد بود، یکی از خلفای غاصب بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم، آن روز نگاه کرد و گفت: چقدر جمعیت ما زیاد است! پس ما پیروز هستیم.
نعوذبالله مثل اینکه الآن کسی بگوید «ما تنگه‌ی هرمز داریم».
بله! ما تنگه‌ی هرمز را با چنگ و دندان حفظ می‌کنیم، ولی دارایی ما «تنگه‌ی هرمز» نیست.
بله! ما موشک داریم، ان شاء الله خدای متعال به نیروهای ما قوّت بدهد، اما دارایی ما این‌ها نیست.
این شاید علامت صدق ما باشد که اعتقاد داریم چه چیزی داریم، باید هر کسی در میان تحریم‌های علمی و غیرعلمی تلاش کند که «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ»،[4]…
آن روز بعد از اینکه مسلمین ترسیدند و دشمن شبیخون زد و هر کسی از یک طرف فرار کرد، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه و بعضی از همراهان ایشان از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم حفاظت کردند، جنگ حنین که نزدیک به شکست بود، اوضاع تغییر پیدا کرد و اسلام پیروز شد و غنائم بسیاری رسید.
حال که غنائم بسیاری رسید، بجای اینکه عده‌ای که بخاطر این گیجی که می‌گفتند ما خیلی زیاد هستیم تا نزدیک شکست رفته بودند… درحالیکه این‌ها باید می‌فهمیدند اگر حتّی یک نفر باشی و کنار پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم باشی زیاد هستی، اگر صد هزار نفر باشی و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم با شما نباشد کم هستید، قلّت و ضعف ما به وجود مبارک امام است، که وجود مبارک امام، چه برای ما محسوس باشد و چه نباشد، هست، و این بودن است که مهم است.
آن روز وقتی این‌ها پیروز شدند، غنائم بسیاری در حنین به دست مسلمین افتاد، بجای اینکه شاکر باشند و روایت فتح کنند… مسلماً یک پنجم این غنائم خمس بود و اختیار خمس هم در دست پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم است و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم هم طبق دستور الهی مصارفی می‌کنند، ناگهان دیدند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم مقداری از این خمس را به فلانی دادند و مقداری را به شخص دیگری دادند؛ این‌ها با اینکه سهم خود را دریافت کرده بودند، در کار خمس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم فضولی می‌کردند، در نهایت هم بعضی از انصار با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم قهر کردند!
این همان است که انسان در میان جنگ، دشمن را رها کند و با حقیقتِ دوست که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم است…
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم آنجا یک عبارتی فرمودند که هم تواضع بود و هم رمز پیروزی.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم انصار را جمع کرده بودند و فرمودند: وقتی این اهل مکه به شهرشان می‌روند، با شترها می‌روند، و وقتی شما به شهرتان برگردید، با پیامبر خدا می‌روید!
این‌ها خجالت کشیدند و شروع کردند به گریه کردن.
یعنی توجّه به اینکه ما حجّت خدا داریم، و در مقابل حجّت خدا هرچه بمب قرار دهید، توازن بهم نمی‌ریزد.
توازن یعنی او چند جنگنده دارد و ما چقدر پدافند داریم، این توازن و موازنه است. اما وقتی بخواهید امام معصوم و عنایت امام معصوم و نصرت الهی را بیاورید، آنطرف چیزی ندارد که بخواهد موازنه کند.
یعنی آنجایی که رهبر معظم ما نوشتند که «با محاسبات الهی، ما ابرقدرت هستیم»، ایشان روی خودشان حساب نکردند، روی شما هم حساب نکردند، روی این موضوع حساب کردند که خودشان و ما به خدای متعال ایمان داریم، و ما با ایمان به خدا «امیرالمؤمنین صلوات الله علیه» و «امام زمان ارواحنا له الفداه» داریم، روی این حساب کردند، یعنی روی همان حقیقتِ غنا.
رمز پیروزی
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بعد از اینکه جملاتی در فضیلت امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند: «فَزَيَّنَ اَللَّهُ بِهِ اَلْمَحَافِلَ»،[5] در هر محفلی که نام امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بیاید، حال و هوای آن محفل عوض میشود، دل‌ها گرم میشود، چشم‌ها روشن میشود، امیدها زیاد میشود، ترس‌ها برطرف میشود.
یک شخص مسیحی می‌گوید من خاطرات جنگ‌های امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را می‌خوانم، یا وقتی جملات نهج البلاغه را می‌خوانم، ترس خود را فراموش می‌کنم!
اگر یک مسیحی انس با امیرالمؤمنین صلوات الله علیه پیدا کند، ترس در خودش نمی‌بیند، چه برسد به شیعه‌ی امیرالمؤمنین صلوات الله علیه!
بعد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم فرمودند: «وَ أَكْرَمَ بِهِ اَلْعَسَاكِرَ»،…
دو لشکر با هم می‌جنگند، آن لشکری که علی داخل آن باشد، لشکرِ کریمانه است، نباید نیروها نگرانی داشته باشند، «وَ أَكْرَمَ بِهِ اَلْعَسَاكِرَ»، اگر او در یک طرف ماجرا باشد، معلوم است که ماجرای میدان چیست، «وَ أَعَزَّ بِهِ اَلْأَجْنَادَ» سربازها با علی عزیز هستند، اگر امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در میان سربازها باشد، عزّت آنجاست. عزّت یعنی شکست‌ناپذیری.
این ما هستیم و این عقیده‌ی ما، تابحال هم همین عقیده‌ی ما، ما را حفظ کرده است، تابحال هم همین ایمان ما، ما را حفظ کرده است.
اتفاقاً خدای متعال از این جهت لطف کرد که ما تحریم بودیم و رسماً اکثریت مطلق کشورها ما را حمایت نکردند، که ما توهّم پیدا نکنیم کسی ما را کمک کرده است، بلکه هیچکسی کار خاصی نکرد، ضمن اینکه ضعف‌ها و ناتوانی‌های ما هم معلوم بود، آنجایی که نقطه‌ی قوّت بود «ایمان» بود، و همان هم ما را نگه داشته است، و این رمز پیروزی است.
مالک اشتر رضوان الله تعالی علیه می‌خواست در صفین سخنرانی کند، وقتی می‌خواست با مردم صحبت کند و بگوید که ما چه چیزی داریم و دشمن چه چیزی دارد، گفت: «مَعَنَا اِبْنُ عَمِّ نَبِيِّنَا»،[6] پسرعموی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم، علی بن ابیطالب سلام الله علیه اینطرف است! «وَ سَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اَللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ»، ما شمشیر آخته و شمشیر از غلاف بیرون‌کشیده‌ی خدا را داریم، «صَلَّى مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ» وقتی با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم نماز خواند «لَمْ يَسْبِقْهُ بِالصَّلاَةِ ذَكَرٌ حَتَّى كَانَ شَيْخاً» امیرالمؤمنین صلوات الله علیه کودک و نوجوان بود و با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بود و ایمان آورده بود، تا زمانی که بزرگ شد هم اصلاً کسی ایمان نیاورده بود.
بعد از جملاتی گفت: «فَقِيهٌ فِي دِينِ اَللَّهِ» رهبر ما امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فقیه دین‌شناس الهی است، «عَالِمٌ بِحُدُودِ اَللَّهِ» به حدود الهی واقف است، «ذُو رَأْيٍ أَصِيلٍ» وقتی حرف می‌زند با دقت، وقتی تصمیم می‌گیرد با صلابت، «وَ صَبْرٍ جَمِيلِ» در نهایت صبوری، «وَ عَفَافٍ قَدِيمٍ» در نهایت شکیبایی در عفّت.
ما چطور خدا را شکر کنیم که آن امیرالمؤمنین صلوات الله علیه الآن هست، پسرِ ایشان یعنی امام زمان ارواحنا له الفداه الآن هستند، سربازشان هم رهبر ماست، که او در سطح خودش، در امتداد، بدون اینکه بخواهم قیاس کنم، همین اوصاف را در اندازه‌ی کوچکتر و در اندازه‌ی یک غیرمعصوم دارد. با اقتدایی که به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه کرده است، پُرصلابت در برابر دشمن است، عالم به حدودالله است، فقیه در دین خداست. البته قصد قیاس ندارم، بلکه می‌خواهم بگویم در همان امتداد است.
تنازع، قوّت را از بین می‌برد.
هر لحظه انسان به یاد این مطالب می‌افتد باید خدا را شکر کند، که گاهی بیست نسل می‌گذرد تا روزی یک دوره‌ای شود که جهاد فی سبیل الله داشته باشند؛ و خدای متعال آن را برای ما خواسته است، و یقیناً وقتی دشمن نتواند کاری کند، سعی می‌کند حواس ما را از یکدیگر پرت کند و ذهن ما را به سمت جای دیگری ببرد، و بجای اینکه «مرگ بر امریکا» بگویند، به خودی‌ها فحش دهند. واضح است که شیطان در این میان بدنبال این است که قوّت ما را بگیرد.
قبلاً این مطلب را عرض کرده‌ام که «لَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا»،[7] اگر دعوا کنید قوّت‌تان از بین می‌رود، چون قوّت شما در تبعیّت از مولاست، تبعیّت از مولا هم یکجانبه است و تفرّق در آن معنا ندارد.
اهمیتِ وحدتِ عقیده
این کلام مالک اشتر بود؛ حال شما کلام امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را ببینید.
همانطور که می‌دانید امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در صفین غوغا کردند، ابن عباس می‌گوید: «عَقِمَتِ النِّسَاءُ أَنْ يَجِئْنَ بِمِثْلِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ»[8] دیگر زن‌ها مثل امیرالمؤمنین صلوات الله علیه به دنیا نمی‌آورند…
البته من به ابن عباس عرض می‌کنم که بله! از این جهت که دیگران را ببینیم، همینطور است. ولی امام حیّ ما، وجود نورانی حضرت بقیّة الله الأعظم ارواح العالمین له الفداه نسخه‌ی کپی برابر اصل امیرالمؤمنین صلوات الله علیه است.
این همان است که در خطبه 12 نهج البلاغه، وقتی کسی دیر رسید…
عزیزان! این روزگار می‌گذرد، جنگ تمام میشود، ان شاء الله ترامپ کشته میشود و امریکا ساقط میشود، بعدها…
همانطور که در دوران نوجوانی ما اینطور بود که اگر کسی در جهاد جنگ هشت ساله شرکت داشت، خیلی رشک‌برانگیز بود. چون توفیقی داشتند، هشت سال جهاد فی سبیل الله داشتند؛ که من نداشتم…
شما بدانید، سالیان بعد، هر کسی که زنده باشد خواهد دید که دیگران می‌گویند آیا واقعاً شما هم در جنگ با آن ابرقدرت بودید؟ مردم ما را با تعجّب نگاه خواهند کرد، چون در هر چند ده نسل، یک مرتبه چنین توفیقی حاصل میشود که جهاد فی سبیل الله داشته باشند.
البته همان موقع هم به آن‌ها همان جمله‌ی امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را بگویید، طرف بعد از جمل رسید و دید جنگ تمام شده است و عایشه و لشکر او شکست خورده‌اند و سپاه امیرالمؤمنین صلوات الله علیه پیروز شده است، گفت: ای داد! این برادر من دیر رسید!
امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند: «أَهَوَى أَخِيكَ مَعَنَا؟»،[9] آیا دل او با ما بود؟
آن شخص عرض کرد: بله!
امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند: «فَقَدْ شَهِدَنَا» او با ما شریک است.
انگار حضرت به ما هم می‌فرمایند، شما به دلتان مراجعه کنید، آیا دل شما در جمل با امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بود؟
امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند: «فَقَدْ شَهِدَنَا، وَ لَقَدْ شَهِدَنَا فِي عَسْكَرِنَا هَذَا [قَوْمٌ] أَقْوَامٌ فِي أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَ أَرْحَامِ النِّسَاءِ»، کسانی هستند که هنوز در رحم مادرانشان قرار نگرفته‌اند، «سَيَرْعَفُ بِهِمُ الزَّمَانُ وَ يَقْوَى بِهِمُ الْإِيمَان» زمان مدیدی می‌گذرد تا این‌ها بیایند، آن‌ها هم شاهدان و حاضران جنگ جمل هستند.
ان شاء الله خدای متعال ما و دیگران که نتوانستند بیایند و دلشان با ما بود را جزو سربازان جنگ جمل و صفین و نهرون و بدر و احد و کربلا و بقیه‌ی جهادهای اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین قرار دهد.
اصل کار مسئله‌ی ایمان است.
در بعضی از نقل‌ها دارد که یک نفر دیر به نهروان رسید و خیلی غصه خورد، حضرت یک سهمی و نوعی از غنیمت که سهم خودشان بود را به آن شخص دادند و فرمودند: همینکه دل تو سوخت که حضور نداشتی با ما حساب می‌شوی، و من غنیمت یا درآمد سهم خودم را به تو می‌دهم.
اگر ما به این موضوعات توجّه کنیم، آنوقت این دعواهای کوچکی که گروه‌های مختلف در میان این مباحثی که باید حواسشان به آن دشمن بی‌ادبِ گستاخِ خونریزِ وحشی باشد، اما مدام یقه‌ی یکدیگر را می‌گیرند، دل انسان می‌سوزد که چرا حواسشان پرت است…
راز آرامش در جنگ
ابن عباس می‌گوید «عَقِمَتِ النِّسَاءُ أَنْ يَجِئْنَ بِمِثْلِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ»، دیگر مادر کسی مانند امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را به این دنیا نمی‌آورد، «وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ وَلَا سَمِعْتُ رَئِيسًا يُوَازَنُ بِهِ» من در افسانه‌ها نشنیده‌ام فرماندهی که به اقتدار امیرالمؤمنین صلوات الله علیه باشد، «وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُهُ بِصِفِّينَ، وَعَلَىٰ رَأْسِهِ عِمَامَةٌ بَيْضَاءُ، وَكَأَنَّ عَيْنَيْهِ سِرَاجَانِ سَلِيطَانِ»، دو طرف عمامه‌ی حضرت باز بود و چشمان حضرت مانند دو چراغ می‌درخشید، «وَهُوَ يَقِفُ عَلَى شِرْذِمَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ، يَحُثُّهُمْ عَلَى الْقِتَالِ، إِلَى أَنْ انْتَهَى إِلَيْهِ»، دیدم گروهی را تشویق می‌کنند که به میدان بروند، تا اینکه به من رسیدند، من هم با گروهی از مردم بودم، دیدم امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند: از خدا بترسید. این‌ها کسی نیستند که شما بخواهید از این‌ها بترسید، صداها را پایین بیاورید که دشمن نتواند شما را ردیابی کند، «وَتَجَلْبَبُوا السَّكِينَةَ»، لباس آرامش به تن کنید و غم به دلتان راه ندهید، «لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا».
اگر کسی باور نداشت، با رهبر شهید ما دید که وقتی…
ان شاء الله خدای متعال آقامصباح داماد رهبر شهید را رحمت کند، وقتی گاهی در مشکلات و بحران‌ها نگران رهبر شهید می‌شدم، می‌پرسیدم: حال آقا چطور است؟ ایشان می‌فرمودند: آقا آرام‌تر از قبل هستند.
نه اینکه از مشکلات خبر نداشتند، بلکه کسی که ایمان دارد، «وَتَجَلْبَبُوا السَّكِينَةَ»، کسی که لباس ایمان و سکینه به تن کرده است، آرامش دارد. یا قرار است «فِي سَبِيلِ اللَّهِ بَيْنَ يَدَيِ الْحُجَّةِ» شهید شود، یا قرار است پیروز شود و جشن پیروزی بر کفار بگیرد.
امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بعضی جملات را فرمودند و خواستند استدلال کنند که چرا باید فقط از خدا ترسید و آرامش داشت؟ فرمود: «فَإِنَّكُمْ بِعَيْنِ اللَّهِ»، شما جلوی چشم خدا می‌جنگید، «وَمَعَ ابْنِ عَمِّ نَبِيِّه»، و پسرعموی پیغمبر، یعنی امیرالمؤمنین صلوات الله علیه.
درواقع امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند: من با شما هستم! تا زمانی که من با شما هستم بایستی آرامش داشته باشید.
ان شاء الله خدای متعال آرامش و سکینه‌ی خود را بر دل‌های یکایک شما و رزمندگان و مردم ما نازل کند.
نکته‌ای در باب جهاد خیابانی بانوان
در میان مجاهدان خیابان، یک جریانی تابحال فرصت گسترده‌ی جهاد غیر از پشت جبهه نداشته است، یعنی جهاد پشت جبهه داشته‌اند.
مردها در جنگ‌های مختلف رزمندگی کرده‌اند، در این جنگ اخیر هم وقتی آقایان به خیابان می‌آیند، قبلاً سابقه‌ی جهاد دارند، ممکن است این موضوع مردها را قدری نسبت به این موضوع کم‌توجّه کند و بگویند اگر این فرصت از دست برود هم اشکالی ندارد، و می‌توان در جهادهای دیگر شرکت کرد.
اما خواهران در جنگ‌های گذشته، همیشه پشت جبهه بودند؛ هم در جنگ هشت ساله، هم در جنگ 12 روزه.
اما در جنگ رمضان تابحال، برای اولین مرتبه از طرف ولی امر مسلمین برای خواهران حکم صادر شد و خودشان رأساً در وسط میدان حضور دارند.
آن چیزی که بنده در میدان‌ها و تجمعات مختلف می‌بینم، این است که نشاط خواهران از آقایان بیشتر است، و چه بسا خیلی اوقات این خانم‌ها هستند که آقایان را راه می‌اندازند. یک جهت این امر این است که بانوان تابحال فرصت جهاد نداشته‌اند و قدر می‌دانند.
ان شاء الله خدای متعال نور مجاهدان را در پیشانی آن‌ها، در مسیر قیامت تا بهشت روشن کند؛ و حال که بانوان جلودار و پیش‌غراول شده‌اند، مردان را هم به نشاظ آن‌ها پُرنشاط کند.
دعا
خدایا! این تجمع ما، این حضور ما را به چشم امام زمان ارواحنا له الفداه و امضای امام زمان ارواحنا له الفداه و رضایت امام زمان ارواحنا له الفداه برسان.
خدایا! از همینجا عرض سلام و ادب و تجدید میثاق و عهد ما را به محضر امام زمان ارواحنا له الفداه ابلاغ بفرما.
خدایا! ظهور امام زمان ارواحنا له الفداه را با سربازی و نوکری و جهاد و شهادت ما در راه ایشان، در زمان حیات ما مقدّر بفرما.
خدایا! تمام مردم ما را همدل با ما، به ما ملحق بفرما.
خدایا! هر کسی که می‌خواهد دعوا درست کند و دشمنی درست کند، اگر قابل هدایت هستند را هدایت بفرما، و اگر قابل هدایت نیستند توان بهم ریختن و تفرّق را از آن‌ها بگیر.
خدایا! نصرت خودت را بر ما نازل بفرما.
خدایا! قتل ترامپ و نتانیاهو را بدست ما و در زمان حیات ما و بزودی با ذلّت و بیچارگی و لِه شدن و تدبیر خودت، بدست ما مقدّر بفرما.
خدایا! رهبر ما، رزمندگان ما، مجاهدان خیابان، مردم مؤمن ما، جوان‌های ما را در پناه امام زمان ارواحنا له الفداه مصون و محفوظ بفرما.
خدایا! رهبر عظیم الشأن شهید ما، امام راحل ما، علما ما، شهدای ما، مردم ما، پدر و مادرها، اموات و بستگان این جمع، شیعیان امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در طول تاریخ را با سیّدالشّهداء صلوات الله علیه محشور بفرما.
خدایا! هر کسی با هر حاجتی اینجاست، اگر بیمار دارد یا گرفتار است، کسی که التماس دعا دارد، کسی که دوست داشت اینجا باشد و حاجتی داشت اما الآن حضور ندارد، حاجات همه را روا و بیماری‌های همه را شفاء عنایت بفرما.
خدایا! به برکت صلوات بر محمد و آل محمد و به برکت امام زمان ارواحنا له الفداه اجر و رضایت و تقوا را بیش از توقع همه، روزی همه بفرما.
اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم.
[1]– سوره مبارکه غافر، آیه 44.
[2]– سوره مبارکه طه، آیات 25 تا 28.
[3]– الصّحيفة السّجّاديّة، ص 98.
[4] سوره مبارکه انفال، آیه ۶۰ (وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ)
[5] الأمالی (للصدوق)، جلد ۱ ، صفحه ۸ (حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عُمْرُوسٍ اَلْهَمَدَانِيُّ بِهَمَدَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ اَلْحَسَنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ اَلْقَحْطَبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ اَلْحَكَمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اَلْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ قَيْسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي اَلسَّمَاءِ اَلسَّابِعَةِ كَالشَّمْسِ بِالنَّهَارِ فِي اَلْأَرْضِ وَ فِي اَلسَّمَاءِ اَلدُّنْيَا كَالْقَمَرِ بِاللَّيْلِ فِي اَلْأَرْضِ أَعْطَى اَللَّهُ عَلِيّاً مِنَ اَلْفَضْلِ جُزْءاً لَوْ قُسِمَ عَلَى أَهْلِ اَلْأَرْضِ لَوَسِعَهُمْ وَ أَعْطَاهُ اَللَّهُ مِنَ اَلْفَهْمِ جُزْءاً لَوْ قُسِمَ عَلَى أَهْلِ اَلْأَرْضِ لَوَسِعَهُمْ شَبَّهْتُ لِينَهُ بِلِينِ لُوطٍ وَ خُلُقَهُ بِخُلُقِ يَحْيَى وَ زُهْدَهُ بِزُهْدِ أَيُّوبَ وَ سَخَاهُ بِسَخَاءِ إِبْرَاهِيمَ وَ بَهْجَتَهُ بِبَهْجَةِ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ وَ قُوَّتَهُ بِقُوَّةِ دَاوُدَ لَهُ اِسْمٌ مَكْتُوبٌ عَلَى كُلِّ حِجَابٍ فِي اَلْجَنَّةِ بَشَّرَنِي بِهِ رَبِّي وَ كَانَتْ لَهُ اَلْبِشَارَةُ عِنْدِي عَلِيٌّ مَحْمُودٌ عِنْدَ اَلْحَقِّ مُزَكًّى عِنْدَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ خَاصَّتِي وَ خَالِصَتِي وَ ظَاهِرَتِي وَ مِصْبَاحِي وَ جَنَّتِي وَ رَفِيقِي آنَسَنِي بِهِ رَبِّي فَسَأَلْتُ رَبِّي أَنْ لاَ يَقْبِضَهُ قَبْلِي وَ سَأَلْتُهُ أَنْ يَقْبِضَهُ شَهِيداً بَعْدِي أُدْخِلْتُ اَلْجَنَّةَ فَرَأَيْتُ حُورَ عَلِيٍّ أَكْثَرَ مِنْ وَرَقِ اَلشَّجَرِ وَ قُصُورَ عَلِيٍّ كَعَدَدِ اَلْبَشَرِ – عَلِيٌّ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ عَلِيٍّ مَنْ تَوَلَّى عَلِيّاً فَقَدْ تَوَلاَّنِي حُبُّ عَلِيٍّ نِعْمَةٌ وَ اِتِّبَاعُهُ فَضِيلَةٌ دَانَ بِهِ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ حَفَّتْ بِهِ اَلْجِنُّ اَلصَّالِحُونَ لَمْ يَمْشِ عَلَى اَلْأَرْضِ مَاشٍ بَعْدِي إِلاَّ كَانَ هُوَ أَكْرَمَ مِنْهُ عِزّاً وَ فَخْراً وَ مِنْهَاجاً لَمْ يَكُ فَظّاً عَجُولاً وَ لاَ مُسْتَرْسِلاً لِفَسَادٍ وَ لاَ مُتَعَنِّداً حَمَلَتْهُ اَلْأَرْضُ فَأَكْرَمَتْهُ لَمْ يَخْرُجْ مِنْ بَطْنِ أُنْثَى بَعْدِي أَحَدٌ كَانَ أَكْرَمَ خُرُوجاً مِنْهُ وَ لَمْ يَنْزِلْ مَنْزِلاً إِلاَّ كَانَ مَيْمُوناً أَنْزَلَ اَللَّهُ عَلَيْهِ اَلْحِكْمَةَ وَ رَدَّاهُ بِالْفَهْمِ تُجَالِسُهُ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ لاَ يَرَاهَا وَ لَوْ أُوحِيَ إِلَى أَحَدٍ بَعْدِي لَأُوحِيَ إِلَيْهِ فَزَيَّنَ اَللَّهُ بِهِ اَلْمَحَافِلَ وَ أَكْرَمَ بِهِ اَلْعَسَاكِرَ وَ أَخْصَبَ بِهِ اَلْبِلاَدَ وَ أَعَزَّ بِهِ اَلْأَجْنَادَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ بَيْتِ اَللَّهِ اَلْحَرَامِ يُزَارُ وَ لاَ يَزُورُ وَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ اَلْقَمَرِ إِذَا طَلَعَ أَضَاءَ اَلظُّلْمَةَ وَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ اَلشَّمْسِ إِذَا طَلَعَتْ أَنَارَتْ وَصَفَهُ اَللَّهُ فِي كِتَابِهِ وَ مَدَحَهُ بِآيَاتِهِ وَ وَصَفَ فِيهِ آثَارَهُ وَ أَجْرَى مَنَازِلَهُ فَهُوَ اَلْكَرِيمُ حَيّاً وَ اَلشَّهِيدُ مَيِّتاً.)
[6] وقعة صفین، جلد ۱، صفحه ۲۳۸ (نَصْرٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرٍ عَنِ اَلْفَضْلِ بْنِ أَدْهَمَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي : أَنَّ اَلْأَشْتَرَ قَامَ يَخْطُبُ اَلنَّاسَ بِقُنَاصِرِينَ وَ هُوَ يَوْمَئِذٍ عَلَى فَرَسٍ أَدْهَمَ مِثْلَ [حَلَكِ] اَلْغُرَابِ فَقَالَ: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي خَلَقَ« اَلسَّمٰاوٰاتِ اَلْعُلىٰ `اَلرَّحْمٰنِ عَلَى اَلْعَرْشِ اِسْتَوىٰ `لَهُ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي اَلْأَرْضِ وَ مٰا بَيْنَهُمٰا وَ مٰا تَحْتَ اَلثَّرىٰ » أَحْمَدُهُ عَلَى حُسْنِ اَلْبَلاَءِ وَ تَظَاهُرِ اَلنَّعْمَاءِ حَمْداً كَثِيراً بُكْرَةً وَ أَصِيلاً مَنْ يَهْدِهِ اَللَّهُ فَقَدِ اِهْتَدَى وَ مَنْ يُضْلِلِ اَللَّهُ فَقَدْ غَوَى أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ أَرْسَلَهُ بِالصَّوَابِ وَ اَلْهُدَى وَ أَظْهَرَهُ« عَلَى اَلدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ اَلْمُشْرِكُونَ » صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ثُمَّ كَانَ مِمَّا قَضَى اَللَّهُ وَ قَدَّرَ أَنْ سَاقَتْنَا اَلْمَقَادِيرُ إِلَى هَذِهِ اَلْبَلْدَةِ مِنَ اَلْأَرْضِ وَ لَفَّ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ عَدُوِّنَا فَنَحْنُ بِحَمْدِ اَللَّهِ وَ نِعْمَتِهِ وَ مَنِّهِ وَ فَضْلِهِ قَرِيرَةٌ أَعْيُنُنَا طَيِّبَةٌ أَنْفُسُنَا وَ نَرْجُو فِي قِتَالِهِمْ حُسْنَ اَلثَّوَابِ وَ اَلْأَمْنَ مِنَ اَلْعِقَابِ مَعَنَا اِبْنُ عَمِّ نَبِيِّنَا وَ سَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اَللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَمْ يَسْبِقْهُ بِالصَّلاَةِ ذَكَرٌ حَتَّى كَانَ شَيْخاً لَمْ يَكُنْ لَهُ صَبْوَةٌ وَ لاَ نَبْوَةٌ وَ لاَ هَفْوَةٌ فَقِيهٌ فِي دِينِ اَللَّهِ عَالِمٌ بِحُدُودِ اَللَّهِ ذُو رَأْيٍ أَصِيلٍ وَ صَبْرٍ جَمِيلِ وَ عَفَافٍ قَدِيمٍ فَاتَّقُوا اَللَّهَ وَ عَلَيْكُمْ بِالْحَزْمِ وَ اَلْجَدِّ وَ اِعْلَمُوا أَنَّكُمْ عَلَى اَلْحَقِّ وَ أَنَّ اَلْقَوْمَ عَلَى اَلْبَاطِلِ يُقَاتِلُونَ مَعَ مُعَاوِيَةَ وَ أَنْتُمْ مَعَ اَلْبَدْرِيِّينَ قَرِيبٌ مِنْ مِائَةِ بَدْرِيٍّ وَ مَنْ سِوَى ذَلِكَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَكْثَرُ مَا مَعَكُمْ رَايَاتٌ قَدْ كَانَتْ مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَعَ مُعَاوِيَةَ رَايَاتٌ قَدْ كَانَتْ مَعَ اَلْمُشْرِكِينَ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَمَا يَشُكُّ فِي قِتَالِ هَؤُلاَءِ إِلاَّ مَيِّتُ اَلْقَلْبِ فَإِنَّمَا أَنْتُمْ عَلَى إِحْدَى اَلْحُسْنَيَيْنِ إِمَّا اَلْفَتْحِ وَ إِمَّا اَلشَّهَادَةِ عَصَمَنَا اَللَّهُ وَ إِيَّاكُمْ بِمَا عَصَمَ بِهِ مَنْ أَطَاعَهُ وَ اِتَّقَاهُ وَ أَلْهَمَنَا وَ إِيَّاكُمْ طَاعَتَهُ وَ تَقْوَاهُ وَ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ لِي وَ لَكُمْ .)
[7] سوره مبارکه انفال، آیه ۴۶ (وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ)
[8] عیون المعجزات، جلد ۱، صفحه ۴۸
[9] نهج البلاغه، خطبه 12 (و من كلام له (علیه السلام) لما أظفره الله بأصحاب الجمل: وَ قَدْ قَالَ لَهُ بَعْضُ أَصْحَابِهِ وَدِدْتُ أَنَّ أَخِي فُلَاناً كَانَ شَاهِدَنَا لِيَرَى مَا نَصَرَكَ اللَّهُ بِهِ عَلَى أَعْدَائِكَ. فَقَالَ لَهُ (علیه السلام) أَهَوَى أَخِيكَ مَعَنَا؟ فَقَالَ نَعَمْ. قَالَ فَقَدْ شَهِدَنَا، وَ لَقَدْ شَهِدَنَا فِي عَسْكَرِنَا هَذَا [قَوْمٌ] أَقْوَامٌ فِي أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَ أَرْحَامِ النِّسَاءِ، سَيَرْعَفُ بِهِمُ الزَّمَانُ وَ يَقْوَى بِهِمُ الْإِيمَان.)
