رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به من فرمود: ای ام سلمه! مواظب باش کسی وارد اتاق نشود.
در این هنگام، امام حسیـن علیه السلام وارد شد و به آغوش پیامبر پرید و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم او را می بوسیـد و
می بویید. آنگاه ملک گفت: آیا دوستش داری؟ فرمود: آری. گفت: به زودی امت تو، او را خواهند کشت. اگر می خواهی قتلگاهش را نشانت دهم؟ آنگاه قتلگاهش را نشان داد و مشتی خاک آورد و ام سلمه آن را برداشت و در میان لباسش قرار داد. راوی می گوید: ما به آن سرزمین کربلا می گوییم.
پ ن: محقق کتاب سند روایت را حسن و معتبر می داند.
برگرفته از کتاب شریف الغدیر ج 5 ص 147
